Deneme-Yanılma Yöntemi

images

Çocuklara uygulanan iki terbiye usulü vardır ki, bence ikisi de hatalıdır. Bunlardan biri çocuklarına sadece kendi söylediklerini yaptırmaktır. Mesela, ebeveynlerinden izin almadan tuvalete bile gidemeyen bağımlı bireyler yetiştirmek doğru mudur? Sürekli annesinin ya da babasının dediklerini yapan çocukların muhakeme yapmayı hiç bir zaman öğrenemezler. Kendisine su iç, yemek ye, yürü, koş gibi talimatlar yağdığı takdirde çocuk düşünmek için neden zahmet etsin ki! Neden etrafında olanları, ne olduklarını anlamaya çalışsın ki? Örneğin, doyduğunu söyleyen bir çocuğa “yok yok sen doymadın sen beni dinle yavrum, sen anlamıyorsunuz” dediğinizde çocuğunuz tek başına kaldığında neyi başarabilir? Tek kolu kırılmış kuş gibi kalmaz mı o dünyasında… Böyle bir durumda çocuğunuzun kalacağı durumu size anlatayım: Şaşkın, ne yapacağını bilemez, kararsız. Bu durumlarla karşılaşmak yerine çocuğumuzu kendi kendine yetecek şekilde yetiştirmemiz önemlidir. Düşünen, keşfeden, kendi fikirlerine güvenen, başkalarının ona danıştığı,öz güven dolu bir birey yetiştirirsiniz. Asıl çocuğunuzu bu şekilde gördüğünüzde gururlanacaksınız.  Sürekli keşfetme iç güdüsü ile dolu olduğundan gördüklerinden bir sonuç çıkarmaya çalışır ve tecrübelerle dolar.  Tam tersi şekilde yetiştirilen çocuklar hangi yöne gideceğini bilemez hale gelir. Çocuğu ne çok serbest bırakmalıyız ne de çok sıkmalıyız burada önemli olan kavram “dengedir.”