Çocukların Kazanması Gereken Alışkanlıklar

indir (1)

 

Çocuğumuzu hiç bir zaman kurallarla boğmamız gerekir. Örneğin; çocuğum illa bu saatte yemeğini yiyecek diye bir şart edinmeyin kendinize çocuğunuzu da bunun için zorlamayın. Yemesi gerektiği için değil, yemek istediği için yemelidir. Çocuğumuzu mekanik bir alet olarak görmemeliyiz. Çocuğumuz bazen iştahsız olabilir, bazen uyumak ister, bazen de hep oyun oynamak… En önemlisi hayatı onun ihtiyaçlarına göre düzenlememizdir.

Çocuğun her zaman annesinin yanında olması da doğru değildir. Çocuk annesinin dizinin dibinde yaşarsa başka kimseyi tanımaz ve kendini güçlü hissetmez. Çocuk kısa süreli de olsa annesinden ayrılmalıdır. Annesi olmadan da hayatın aktığının ve nasıl yaşaması gerektiğini de öğrenmelidir. Böylece çocuk annesi olmadığı zamanlarda ailesindeki başka bireylerle de bağ kurması sağlanır.

Bebekler ilk günlerinde, bakışlarını daima ışığa doğru çevirir ve yalnızca çok yakınında olanları görebilir. Bu mesafe bebeğin süt emdiği dönemlerde annesine olan uzaklığı kadardır. Küçük bir çocuk için etrafındaki tüm nesneler hem ilgi çekicidir hem de ürkütücüdür. Bebekler nesnelerin ne olduğunu anlamaya çalıştıklarından örümcekten dahi korkmazlar ona karşı yakınlık duyar. Fakat örümcek görmeye şehir çocuklarının ilerleyen yaşlarında örümcek görünce çığlık çığlığa kaldıkları gözlenir. Buradan yola çıkarak bebeğe gösterilen nesneler çocuğu korkak ya da cesur yapıyorsa neden çocuğun terbiyesi konuşmaya başlamadığı dönemler de bile verilmeye başlamasın ki ? Bebektir, çocuktur o anlamaz dememeliyiz şunu unutmamalıyız ki çocuğun eğitimi daha karnımızda iken bile başlar.

Çocuk yürümeyi öğrenince yaşadığı ev onun için kocaman bir dünyadır. Çocuk keşfetme arzusuyla yanıp tutuşur. Bu dönemde çocuğa zarar verecek kesici, sivri uçlu nesnelere dokunmasını yasaklamalıyız. Fakat diğer nesnelerin de, tadına bakması, elleriyle ona vurarak ses çıkarmasına, işe yaramayacak şeyleri, parçalamasına teşvik etmeliyiz.  Çocuğa bu şekilde sert, yumuşak, hafif, ağır gibi kavramları öğrenmesine yardımcı oluruz. Henüz yürümeyen bir çocuğun elini bir şeye dokunmak ister gibi uzattığı görülür. Çocuk herhangi bir nesneye elini uzattığında bir çok anne baba o nesneyi olduğu yerden alır ve çocuğa yaklaştırır. Bu kesinlikle yanlıştır. Bu davranış çocuğu hem tembelliğe iter hem de mesafe kavramını öğrenmesini engeller. Yapılması gereken şudur: Çocuğun o nesneye doğru sürünerek ya da emekleyerek yönlendirilmelidir. Bu yöntemle çocuk bir şeye ulaşması için çaba sarf etmesi gerektiğini öğrenir hemde nesnelerin kendisinden ne kadar uzakta olduğunu keşfetmesini sağlar.